Estağfirullâhe ve etûbü ileyh (100 kere)

Bu dua hakkında

İstiğfar, Allah'tan bağışlanma dilemektir; tövbe ise günahtan dönüp O'na yönelmektir. Bu kısa cümle ikisini birleştirir. Ebû Hüreyre'nin rivayetine göre Hz. Peygamber (s.a.v.) 'Vallahi ben günde yetmiş defadan fazla Allah'a istiğfar ve tövbe ederim' buyurmuştur (Buhârî). Müslim'deki rivayette ise 'Ey insanlar, Allah'a tövbe edin; ben günde yüz kere O'na tövbe ediyorum' der. Günahtan korunmuş olan Peygamberimizin böyle yapması, istiğfarın yalnız günahkârlara değil herkese gereken bir kulluk hâli olduğunu gösterir. Hısnü'l-Müslim bu lafzı sabah-akşam zikirleri arasında 'günde yüz kere' kaydıyla verir. Sabah ve akşam, namazlardan sonra ve gün içinde bir hata fark edildiğinde okunur; tesbihle sayılabilir. Daha uzun biçimi için Seyyidü'l-istiğfâr sayfasına bakabilirsiniz. Tövbenin kabulü için kul hakkı varsa helâllik almak ve günahı terk etmek gerekir; sayı tek başına yeterli değildir.