Bu dua hakkında
Hz. Peygamber (s.a.v.), çok sevdiği sahâbîsi Muâz b. Cebel'in (r.a.) elini tutmuş, 'Ey Muâz, vallahi seni seviyorum' demiş ve ona her namazın sonunda bu duayı hiç bırakmamasını tavsiye etmiştir. Dua üç şey ister: Allah'ı anmakta, O'na şükretmekte ve O'na güzelce kulluk etmekte yardım. Yani kulluğun kendisini değil, kulluğa güç yetirmeyi Allah'tan dileriz; çünkü ibadet de O'nun yardımıyla yapılır. Hadiste 'her namazın sonunda' ifadesi geçer. Hısnü'l-Müslim bu duayı son oturuşta, selâmdan önce okunan dualar arasında sayar; selâmdan sonra, tesbihatın ardından okumak da yaygındır. Kısa olduğu için ezberlemesi kolaydır ve gün içinde, iş arasında da söylenebilir. Peygamberimizin bir sahâbîsine sevgisini söyleyip ardından bu duayı emanet etmesi, duanın değerini gösterir. Kaynakta belirli bir sayı geçmez.